ภรรยาทั้งสี่
posted on 06 Nov 2009 18:39 by metta in Hopeful
ในสมัยพุทธกาล.. พ่อค้ามหาเศรษฐีคนหนึ่งซึ่งมีภรรยาถึงสี่คน รู้สึกรักและหลงภรรยาคนที่สี่มากที่สุด จึงมอบสิ่งดีที่สุดให้เธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าแพรพรรณอันงดงามหรืออาหารโอชะชั้นเลิศ
ขณะเดียวกัน เขาก็รักและภาคภูมิใจในภรรยาคนที่สามอย่างมาก และมักจะควงเธอไปอวดเพื่อนฝูงอยู่เนือง ๆ แต่พ่อค้าก็นึกหวั่นใจว่า.. วันหนึ่งข้างหน้า ภรรยาเขาอาจหนีตามชายอื่นไป
เขามีความรักให้ภรรยาคนที่สองด้วยเช่นกัน เธอผู้นั้นเป็นคนเห็นอกเห็นใจผู้อื่น มีน้ำอดน้ำทน และเป็นภรรยาที่พ่อค้าสามารถไว้วางใจได้เสมอ โดยเฉพาะเมื่อเผชิญกับอุปสรรคปัญหา เขาสามารถหันหน้าปรึกษาภรรยาผู้นี้ และได้รับความช่วยเหลืออย่างดีตลอดมา
ฝ่ายภรรยาคนแรกนั้นเป็นคู่ชีวิตที่มั่นคงต่อสามี ทั้งยังได้อุทิศตัวสอดส่องดูแลธุรกิจ ตลอดจนเรื่องภายในครอบครัวเป็นอย่างดี แต่อนิจจา.. พ่อค้ากลับไม่ได้รักตอบ ทั้งไม่ค่อยไยดีเธอสักเท่าไร
วันหนึ่ง.. เมื่อพ่อค้าล้มป่วย และรู้ว่าตนเองจะต้องจบชีวิตในไม่ช้า เขาก็นึกถึงชีวิตอันแสนสุขที่ผ่านมา และอดรำพึงรำพันกับตัวเองไม่ได้ว่า..
"เราเองมีภรรยาถึงสี่คนที่รักเรา และเราก็หลงใหลพวกเธอมาก เมื่อถึงคราวจะต้องตาย เหตุใดเราต้องโดดเดี่ยวเอกา..."
คิดได้ดังนั้น.......... เขาจึงตามภรรยาคนที่สี่มา และถามว่า
"ข้ารักเจ้ามากที่สุด ที่ผ่านมา.. ข้าได้มอบผ้าผ่อนแพรพรรณอันงดงามให้แก่เจ้า ดูแลเจ้าเป็นอย่างดี... แต่ตอนนี้เมื่อข้ากำลังจะตาย เจ้าคิดจะตายตามข้าหรือเปล่า"
"ไม่มีทาง!" นางตอบ แล้วหันหลังจากไปโดยไม่กล่าวอะไรอีก
อนิจจา............ คำตอบนั้นเปรียบยิ่งกว่าคมมีดกรีดเฉือนหัวใจพ่อค้า!
พ่อค้าผู้เป็นทุกข์ได้ถามประโยคเดิมกับภรรยาคนที่สามอีกครั้ง และได้คำตอบนี้เหมือนกันคือ "ไม่!"
ถึงตอนนี้พ่อค้ารู้สึกเหน็บหนาวร้าวลึกในหัวอก แต่เขาก็พูดกับภรรยาคนที่สองว่า "ข้ามักจะหันหน้าไปหาเจ้าเสมอ ยามมีเรื่องทุกข์ร้อน และเจ้าก็สามารถช่วยข้าได้ทุกครา ถึงตอนนี้ถ้าข้าต้องการเจ้าอีกครั้ง ข้าอยากรู้ว่า.. เมื่อข้าตายไป เจ้าจะยอมตายตามข้าไหม"
"ไม่.. ขอโทษที่ครั้งนี้ข้าไม่อาจช่วยท่านได้ อย่างมากที่สุดข้าก็จะอยู่จัดการเรื่องฌาปนกิจให้ท่านเท่านั้น"
คำตอบนั้นเหมือนสายฟ้าฟาด ทำให้พ่อค้าถึงกับตะลึงงัน
แต่เขากลับได้ยินคำตอบว่า "ข้าจะอยู่กับท่านเสมอ จะติดตามท่านไปไม่ว่าจะเป็นที่ใด" จากภรรยาคนที่หนึ่ง ผู้ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเขา
บัดนี้หล่อนดูซูบลงมาก เนื่องมาจากไม่ค่อยได้กินอาหารที่ดีมีคุณค่า พ่อค้าจึงตอบกลับไปด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง "ข้าควรดูแลเจ้าให้ดีกว่านี้..."
ฉะนี้ พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ว่า.. ภรรยาคนที่สี่เปรียบเสมือนร่างกายของเรา ไม่ว่าเราจะพยายามดูแลให้ดีสักเท่าไร มันก็ไม่จีรัง
ภรรยาคนที่สามเปรียบได้ดั่งอาชีพการงาน สถานะทางสังคม และความร่ำรวย ซึ่งเมื่อเราตาย ทรัพย์สินก็ย่อมจะตกไปอยู่กับคนอื่น คิดหรือว่าคนอื่นเขาจะไม่มาเอาฐานะตำแหน่งของเราไป...
ภรรยาคนที่สองเปรียบได้กับครอบครัวและเพื่อน ๆ ของเรา แม้จะได้อยู่ด้วยกันยามมีชีวิต แต่ถึงที่สุดในยามสิ้นแล้ว เขาจะอยู่กับเราได้อย่างมากที่สุดถึงแค่งานฌาปนกิจ...
ส่วนภรรยาคนแรกนั้นก็คือจิตวิญญาณของเรา ที่มักจะถูกละเลยลืมเลือน เพราะเรามัวแต่ให้ความสนใจกับวัตถุและความทุกข์ทางกามารมณ์ โดยหลงลืมไปว่า.. จิตวิญญาณต่างหากเป็นสิ่งเดียวที่จะติดตามเราไปทุกที่
0000000